Davul Bile Dengi Dengine Çalarmış


Ayrı hayatlar varmış, bir olamayacak. Ayrı diller varmış, bir diğerine çevrilemeyecek. Ayrı  kültürler, gelenekler varmış esneklik gösteremeyecek.  Davul bile ancak dengi dengine çalarmış. İlişkiler söz konusu olunca bu en bilindik yazılmamış kuralmış.

Mış… Muş…


Belki birebir, belki de benim gibi çok yakınınızdan birilerininin bu kuralı çiğneyebilme inancına şahit oldunuz sizlerde. O zaman bilirsiniz siz de benim gibi, bu kınamalarla başlayıp tebriklerle biten beraberlikleri. Birinin ailesine diğerinin çok sofistike, diğerinin ailesine de o birinin yetersiz geldiği; insana “ben” yerine “onlar”ı tarttıran, bütündense tek bir parçaya odaklatan bu beraberlikleri… Tanırsınız siz de, benim diyemeyecekleri hayatların insanlarını… En çok duymamız gereken seslerin susturulduğu, güçsüz düşmüş sahiplerini…

Nasıl belirleniyor bu insan denklikleri? Sevgiyle olmadığı kesin, peki ama neyle? Maddiyatla mı? Eğitimle mi? Yoksa o dillerden düşmeyen görgüyle mi? Bahsi geçen iki insan değilse son sözü söyleyecek, kim basıyor onay damgasını? Aile mi? Arkadaşlar mı? Toplum mu?

Zaten aşkın barındırdığı duygular kendi başlarına yeterince karmaşıkken, dirseklerin masadaki uzaklığını değerlendirme beklentisi insafsızca değil mi? Hayat okulunda bir yastıkta kocayabilmenin ön koşulu yan yana iki üniversite diploması mı?

Kim karar veriyor bu doğrulara? Kim koyuyor bu katı kuralları? Masum bir “O üzülmesin” endişesi mi bu, yoksa tekçilik mi? Nedir bu bulunmaz hint kumaşı felsefesinin çıkış noktası? Kim dikte ediyor bu yazılmamış kuralları?

Yazılmamış her kural insan aklına hitap, yüreğe isabet edebildiğince doğrudur. Çünkü hayat başkalarının tecrübeleriyle elde edilmiş nasihatlar doğrultusundansa deneyerek, hissederek ve tadarak yaşanır. Aklımız ve yüreğimizdir yol arkadaşları, ve onlardan tasdiksiz uyulan kurallar dillerdeki keşkeleri doğurur. Herkes takdir ederken, ayıplayan vicdan olur. Onların doğrusu, masalda sözü geçen asıl ikilinin kederi olur… ve derken gökten üç elma düşer. Biri ailelere, biri arkadaşlara, biri de memnuniyetsiz topluma.