Ozguven Bildirimi






   Cok sevdigim bir yaziyi paylasmak istiyorum bugun sizlerle. Bana her    okudugumda mutluluk veren bu yazi Amerikali yazar ve psikoterapist   Virginia Satir’in kaleminden (kendisi ayni zamanda dogumgundasimJ). Ozguven, degisim, ve aile terapisi uzerine psikoloji dunyasina buyuk katkilari olan Satir’in kitaplarini okumanizi tavsiye ediyorum. Kendinizi degersiz, modunuzu dusuk hissettiginiz gunlerde bu linke tekrar tekrar ugramaniz dilegiyle…





OZGUVEN BILDIRIMIM:
BEN KENDİMİM

Tüm dünyada benim gibi hiç kimse yok.

Bazı yönleri bana benzeyenler var,

Fakat kimse tam olarak tüm yönleriyle benim gibi değil,

Dolayısıyla bende varlık bulan her şey sadece bana özgü,

Çünkü ben onları tek başıma seçtim.

Benimle ilgili her şey benim;

Vücudum, ve onu oluşturan her şey;

Zihnim ve onu oluşturan tüm düşünce ve fikirler;

Gözlerim, ve onun ifade ettiği tüm görüntüler;

Duygularım, ve onlar her neyse
öfke, neşe, kaygı, sevgi, hayal kırıklıkları, heyecan;

Ağzım, ve onlardan çıkan her sözcük

Nazik, yumuşak ya da kaba, doğru ya da yanlış;

Sesim, yüksek ya da alçak,

Ve tüm davranışlarım, başkalarına ya da kendime karşı.

Kendi fantazilerim, rüyalarım, umutlarım, korkularım.

Tüm zafer ve başarılarım benim, tıpkı tüm hatalarım gibi.

Çünkü beni oluşturan tüm parçalar benim.

Ben kendimle tamamen yüzleşebilirim,

Ve böyle yaparak beni oluşturan tüm parçaları sevip,

Onlarla dost olup, dostça yaşayabilirim.
Ve böylece benim için en önemli şeylere ulaşmak üzere,

Bir bütün olarak amaçlarımı gerçekleştirebilirim.

Kendi kendimi şaşırtan bazı yönlerim olduğunu biliyorum.

Ve bilmediğim başka yönlerim de var.

Fakat kendimle dost olduğum ve kendimi sevdiğim sürece,

Beni şaşırtan bu yönlerin üzerine cesaret ve umutla gidip

Kendimle ilgili daha pek çok şey bulabileceğimi biliyorum.

İnsanlara nasıl görünürsem görüneyim,

Ne söylersem, ne yaparsam yapayım,
Herhangi bir anda ne düşünürsem, ne hissedersem hissedeyim,

Hepsi de benim.
Bu bana özgü.

Zamanın o noktasında nerde olduğumun bir ifadesi.

Ne yaptığıma, nasıl düşündüğüme, ne hissettiğime baktığımda,

Bazı yönlerim uyumsuz olabilir.

Ve ben bu uymayan yönleri çıkarıp,

Uyduğuna emin olduklarımla yola devam edebilirim.

Çıkardıklarımın yerine yeni şeyler yaratabilirim.

Görebilir, duyabilir, hissedebilir,

Düşünebilir, söyleyebilir ve yapabilirim.

Benim dışımdaki dünyada, insanlara bir düzen yaratabilecek,

İlişkileri anlamlı kılabilecek, üretken ve onlara yakın olabilecek,

Gerekirse dışarda hayatta kalabilecek bir birikimim var.

Kendime aitim ve böylece kendimi yeniden biçimlendirebilirim.

Ben kendimim ve bundan mutluyum.



Virginia Satir